Volleyen voor Johan en KWF actie groot succes!

Ineens werd Johan van der Veen ernstig ziek. De diagnose was desastreus voor het Zwolse volleybalicoon. Alvleesklierkanker en een onafwendbaar en snel ziekteproces. Bij zijn volleybalvrienden ontstond plotsklaps een mooi initiatief. Een potje volleybal in de WRZV-hallen, ooit de bakermat van het topvolleybal in Zwolle. Bedoeld als een ultiem eerbetoon. De sfeer is er afgelopen zaterdag één van een lach en een traan.

Een bont gezelschap volleyballers slaat met plezier een balletje voor Johan van der Veen, zijn familie, vrienden en bekenden. Namen met een imposant verleden zoals Reinder Nummerdor, Olof van der Meulen, Ronald Zoodsma, spelers met een wat minder aansprekend CV en de huidige lichting met initiators Jonas Mulder en Jelle Hilarius, die Johan nu elf jaar kent. ,,We vonden dat we dit moesten doen. Ik heb veel van hem geleerd, een bijzondere man.”

 

 

Geboren en getogen in Dedemsvaart begon passer-loper Van der Veen bij Datsun/DAC. Hij acteerde daarna op het hoogste niveau voor Dynamiek Goor, Lycurgus en Animo Sneek. Van der Veen was present op het EK 1977 in Finland en het WK 1978 in Italië en kwam tot 36 interlands. Hij sloot zijn loopbaan af bij Zwovok’81 en werd vervolgens manager bij VC Kuipers/Zwolle. Het Zwolse volleybal, daar lag bijna dertig jaar zijn hart.

Dat weet ook oud-Remote en Landstede-coach Ferry de Jong: ‘Ik heb heel lang met hem samengewerkt. Johan was altijd gedreven en bovenal kritisch. Hij kon geweldig organiseren en ook improviseren, vooral met een klein budget. Een ruwe bolster met een blanke pit.’ Oud-international en voormalig Landstede-speler Joost Kooistra, een vriend van de 65-jarige vrijgezel, herkent het. ,,Johan heeft een grote mond en een klein hartje dat ook heel groot is. Martijn Dieleman was een toptalent. Om zijn komst naar Zwolle mogelijk te maken heeft Johan hem een tijd in huis gehad. Toen ik in Italië een tijdje bij Spoleto speelde, stond hij zomaar voor mijn neus en was getuige van één van mijn mooiste wedstijden ooit. De vijfde set kon hij van de spanning niet aanzien. Dat gebeurde wel vaker. Hij stond samen met de president van Spoleto buiten te roken en werd later flink in de watten gelegd. Ik had iedereen verteld dat hij president van Landstede was.” Hij kon ook best kwaad worden, ondervond Kooistra. ,,Hij was woest toen we Europees van AS Cannes verloren. ‘We hadden er niets aan gedaan, want deze tegenstander was toch eenvoudig te verslaan’, vond Johan. Twee maanden later stonden de Fransen met de Europacup te zwaaien.”

Na een klein uur is het mooi geweest. Een daverend applaus. De man in de rolstoel weet dat het allemaal voor hem bedoeld is en houdt het niet droog. Hij is er een dag later nog steeds beduusd van. ,,Dit zal ik koesteren, een regelrechte oppepper. En ook nu nog zoveel reacties, ook van het huidige Nederlandse team. Mijn mooiste herinnering in al die jaren? Het eerste landskampioenschap in 2013. Ik had formeel helemaal geen functie meer maat iedereen feliciteerde me met “mijn” titel. Onvergetelijk.” Met dank aan de Stentor voor het verslag.

 

Op verzoek van Johan is er inzamelingsactie gestart voor het KWF: Heeft u nog niet gedoneerd, maak uw bijdrage dan alsnog over! Tot nu toe is meer dan € 1.200,- ingezameld.

 

 

Doneer nu, via:

https://acties.kwf.nl/volleybalwedstrijdjohanvdveen?nieuw=0